دخل خدمتش ، صورت صدور نتواند يافت - با جميع اصحاب و اصدقا مثل قناعت و توكّل و ورع و شكر و رضا و غيره ، متوجّه صوب صفوت صفت و ايوان صفا صفّهء عاشق ساختند « 1 » « صبر كن اى دل كه صبر سيرت اهل صفاست » . استيلاى نشوات سكر بر حقيقت عاشق و شطحيدن وى عاشق چون مرتبهء خويش از حضيض دركات ذلّ و محنت ، به اوج درجات عزّ و دولت صاعد ديد و قامت احوال خود را به خلع اوصاف حميده و استقامت اوضاع پسنديده آراسته يافت و ابواب مراقى مقاربت و مخاطبت گشاده ، تتالى اقداح افراح و تتابع نشآت نشوات ، اركان تمكّن و اصول مبانى آدابش را متزلزل گردانيد ؛ [ 484 ب ] « 2 » « ما به بويى مست و ساقى پر دهد پيمانه را » « 3 » . سقوني و قالوا لا تغنّ و لو سقوا * جبال حنين ما سقوني لغنّت گاهى از لواعج زبانهء آتش شوق ، زبان شكايت به اداى « 4 » و يمنعني شكواى حسن تصبّري * و لو أشك ما بي للأعادي لأشكت مىگشود « 5 » . به غير از آنكه بشد دين و دانش از دستم * بيا بگو كه ز عشقت چه طرف بر بستم و گاهى از عذوبت آب لذّت مآب ذوق ، به ترجمانى مقام شكر بر فحواى « 6 » . و ما حلّ بي من محنة فهى منحة * و قد سلمت من حلّ عقد عزيمتي قيام مىنمود « 7 » .

--> ( 1 ) . F : + مصراع ؛ G و H : + ع ( 2 ) . F : + مصراع ؛ G : + ع ؛ H : + شعر ( 3 ) . D : + ش ؛ F : + بيت ؛ G : + شعر ( 4 ) . D : + ش ؛ F : + بيت ( 5 ) . F و J : + بيت ؛ H : + شعر ( 6 ) . D : + ش ؛ F : + بيت ؛ H : + شعر ( 7 ) . D : + ش ؛ F و J : + بيت ؛ G : + فرد .